نادين ….. صوت يحيى رعبنى وخلانى مسكت فى هدوم عمى .
نهال : أهدى يا يحيى شويه .
يحيى : أهدى ايه دى بتقول كان بيتعمد يلمس أيدها وهى ساكته كده عادى … احنا مش رجاله موجودين تقول لحد فينا ولا كان عاجبها الوضع .
أنور (قرب من يحيى وضربه بالقلم ) : واضح انك اتجننت على الاخر … خد بعضك وأخرج من هنا حالا .
نادين ….. صدمة … ألم … خذلان … كل ده دبحنى بعد كلام يحيى … عمى ضربه بالقلم وطرده وهو خرج فورا بعد ما بصلى بغضب وغيظ … بعدها عمى واسانى واعتذرلى وطلب منى أريح وأهدى … ماما فاطمة أخدت يزن تعشيه وتنيمه ونهال فضلت قاعدة معايا شويه تطيب خاطرى وعمى خرج … وانا كل اللى عملته دخلت اتوضيت وصليت الفرض وحكيت لربنا كل اللى حصلى .
يحيى ….. أنا معرفش أنا قولت كده ازاى وخايف من رد فعلهم بعد اللى عملته خصوصا من بابا ونادين … خرجت بعد ما بابا طردنى مبقتش عارف أروح فين … ماشي ومش لاقى وجهه أروحها … لاقيت نفسي لافيت لبيت عمى … فتحته ودخلت … قعدت حوالى نص ساعة على بوابه البيت الداخلية علشان المطر كان بيزيد لغاية ما لاقيت بابا بيقعد جنبى .
أنور : كنت عارف انك موجود هنا .
يحيى :…..
أنور: طبعا وانت ليك عين ترد عليا … تضرب ابن عمتك وتتهم بنت عمك بتهمه باطل وأنت عارف ومتأكد أنها باطل … عايزنى أستأمنك عليها ازاى بعد اللى عملته ده ؟
يحيى : أنا آسف … انا مش فاهم أنا قولتلها كده ازاى حقيقي .
أنور : مش أنا اللى تعتذرله … هى أولى بالاعتذار ده ولو رفضت تسامحك واعادت تفكير فى موضوعكم أنا هوافق على اللى هتطلبه .(قام يدخل بيت اخوه علشان يعدى ناحية بيته) .
يحيى : طب اعمل ايه ؟!
أنور (التفت كلمه ورجع كمل طريقه) : الله اعلم … انت وشطارتك بقي .
يحيى ….. بابا رجع البيت تانى وسابنى وانا فى حيرة تامة … كلامه صح … هى ممكن تطلب نلغى الجواز ؟! طيب لو عملت كده أنا هعمل ايه؟! أنا حرفيا محدش حاسس بالنار اللى جوايا ومحدش فاهم حاجة وانا مش قادر اتكلم مع حد … مفيش حد يعرف حاجة غير محمد حتى نهال حاسه لكن ماتكلمناش فى أى حاجة … فضلت افكر لغاية ما بقينا نص الليل والجو بيمطر اكتر واتجمدت من البرد فرجعت البيت تانى … طلعت لاقيت ميرنا عندها لايف … قولتلكوا قبل كده انى بكره كل اللى بتعملوا ده … وطلبت منها كتير توقفوا لكن هى دايما بترفض وتطلب من والدها يكلمنى وتبقي حوارات وكلام كتير .
يحيى : مش هنبطل بقي اللى بيحصل ده وتنتبهى شوية لبيتك وجوزك .
ميرنا : دا شغلى يا حبيبي وبيتهيئلى أنت متجوزنى كده يعنى مش جديد عليا .
يحيى : و أنتى يرضيكى أن مراتى صورها تكون فى كل مكان وتريندات وقرف .
ميرنا : تريندات وقرف يعنى ايه ؟ أنا مش بعمل حاجة غلط علشان تقول كده … لو مضايق اوى على رجولتك شوف مين اللى بيقرطسكوا فى البيت !
يحيى (قرب منها بهدوء مرعب ) : بتكرهيها كده ليه ؟!
ميرنا (بخوف واضح عليها ) : أنا هكرها ليه هى أصلا مش فى دماغى .
يحيى (سابها وخرج ) : انا معرفش ايه مصبرنى عليكي .
ميرنا (من وراه ) : لأ … انت عارف كويس .
نادين ….. كانت ليلة باردة جدا والمطر مستمر وبقينا بعد نص الليل … الكل دخل اوضهم وناموا … وانا صليت القيام وقرأت أورادى ودخلت السرير علشان انام … كل اللى حصل طول اليوم بيتكرر قدامى بداية من سليم لما مسك ايدى ونهايته من اتهام يحيى ليا … وكل مرة يتكرر فيها اللى حصل دموعى تنزل من غير ما احس على صوت يحيى وهو بيتهمنى … لغاية ما سمعت صوت خبط خفيف على باب الاوضة … قولت ممكن تكون نهال مش جايلها نوم زيى فأذنت ليها بالدخول … لكن كانت بالنسبالى مفاجأة كبيرة لما لاقيته يحيى … توتر … قلق … خوف … كل دى احاسيس اتملكت منى … فقومت قعدت وغطيت نفسي كويس كأن ده أمانى الوحيد …
يحيى (بصوت هادى منخفض) : ممكن نتكلم شوية ؟
لتصفح الموقع بدون إعلانات (أضغط هنا)
لقراءة باقي فصول رواية وردة الافوكاتو
اشترك للحصول على أحدث التدوينات المرسلة إلى بريدك الإلكتروني.
ليس لديك حساب؟ إنشاء حساب
التعليقات (0)
لا توجد تعليقات بعد. كن أول من يعلّق!