رواية لعبة القلوب المحرمة الفصل الثاني والعشرون 22 بقلم اماني السيد

رواية لعبة القلوب المحرمة الفصل الثاني والعشرون 22 بقلم اماني السيد

 

 

البارت الثاني والعشرون

 

قابل شعيب شرين وخرجوا فى مطعم وفضلوا يتكلموا بس كانت قاعده خاليه من المشاعر حاول شعيب فيها إنه يقرب من شرين او يعيش العالم بتاعها يمكن يحبها أو يتشدلها
فتح معاها مواضيع عن حياتها الشخصيه حس وقتها إنه بيبعد عنها اكتر قرر انه يقضى اليوم كله معاها يمكن يلاقى حاجه مكنش شايفها قبل كده
ـ بقولك يا شرين تحبى نخرج نروح فين
ـ إيه رايك فى السينما
ـ مافيهاش افلام حلوه دلوقتي
ـ عندك حق طيب انت في دماغك حاجه معينه عايزنا نروحها
ـ لا انا النهارده فضيت نفسي عشانك شوفي انتى عايزه تروحي فين وانا معاكي

 

ـ إيه رايك نعمل شوبينج
ـ مش بفهم انا في الحاجات دي انا مش بتعامل غير مع محل واحد بس
ـ ايه ده بجد لا انا مش كده خالص انا بحب الف براحتي واتفرج على اللي يعجبني واشتريه
ـ هاجي معاكي يا ستي وامري لله
خرج شعيب مع شرين وبدأت شرين تتصرف بتلقائيه
حسست شعيب أكتر بالملل
انتهت من الشوبينج ودخلت محل مجوهرات واشترى ليها شعيب خاتم هديه
فى نفس الوقت كانوا صفا ومروه بيتمشوا فى نفس المول وبيتفرجوا على المحلات
ـ تفتكرى يا مروه ممكن يجيى علينا اليوم اللى ندخل فيه محل من المحلات دى ونشترى زى الناس اللى معاها فلوس دى
ضحكت مروه على احلام اختها وشاورت على محل دهب
ـ شايفه محل الدهب ده انا اتحرج بس اعدى من جمبه مش اشترى منه الناس دى بينا وبينهم سنين ضوئيه
وهى بتشاور على المحل اتفاجئت بوجود شعيب وشرين جوه المحل
فضلت بصالهم من بعيد وقبلها بيوجعها هى أه تعرف انهم مخطوبين لكن وجودهم مع بعض بالشكل ده وجعها هى عاشت فى حلم بعيد صعب المنال
هى حبته ماتنكرش انهة حبته وللأسف القلب مش عليه سلطان
اخدت صفا بالها من نظرات مروه وفهمت ايه بيدور جواها
ـ يلا يا ستى نمشى نكمل فرجه واقولك على فكره احنا ندخل اغلى محل نقؤس احلى واغلى فستان ونصوره وننزل نفصل زيه ها ايه رايك وماما ايه فى التفصيل ممتازه بفكر نتعلم منها
خلصت كلامها وشدتها وفعلاً دخلوا اتفرجوا على باقى المحلات وكل واحده اختارت موديل فستان قررت أنها تفصله
ـ شوفتى بقى ادينا هنلبس اغلى البرندات بأرخص الاسعار الحياه محتاجه إنك تفكرى بشكل اذكى ومجهود اقل
ـ طيب انا كنت عايزه اشترى بنطلون وجزمه ها يا نبغه هنفصلهم كمان
ـ لأ يا ستى البناطيل مافيش أكتر منها والجزم ماليه الرصيف
وفعلاً اخدتها صفا واشتروا كل اللى محتاجينه وقدرت تنسيها شعيب واللى شافته حاولت مروه تتجاهل مشاعرها وتمشى ورا صفا يمكن تقدر تنسى
عن شعيب كمل اليوم مع شرين واخدها وقاعدوا فى كافتريا حاول كتير يفهمها يقرب من تفكيرها لكن الفارق بينهم كبير
هى كل دماغها فى فرح وسفر وشوبينج معندهاش مشاكل فى حياتها …. المشكلة مش فى كده المشكلة سطحيه تفكيرها دى هتربى اولاد إزاى ؟؟
يعنى لو خلف ولد هيكون تفكيره برضوا السفر والخروج ؟؟
فضلت شرين تتكلم وشعيب قاعد ساكت بس حس انه خلاص
القاعده تقيله هليه المقابله كلها كانت تقيله إزاى هيكمل حياته وهو حاسس الاحساس ده فاق مش شروده على صوت شرين
ـ شعيب أنت سامعنى ؟؟
ـ أه يا شرين معاكى… بقولك صحيح يا شرين لو خلفتى ولد هتربيه ازاى
ـ أولا أنا عايزه اخلف دلوقتى ولو خلفت أكيد هجيب نانى تساعدنى
ـ طيب لو بنت
ـ مش فارقه تربيه الولد زى البنت على فكره
ـ لا يا شرين تربيه الولد غير البنت ثانياً مين قالك انى ممكن اجيب نانى تربى اولادى وأنا اعرفها منين عشان اامنلها على ولادى
ـ بس انت كده هتخيلنى اعمل حاجات انا مش قدها
ـ مش ادها إزاى أنا امى ربتنى لوحدها على فكره وماهر صاحبى برضو امه ربته لوحدها هو وأخته إنما انتى أنا هبقى معاكى لو حصل نصيب
سكتت شرين مش عاجبها الكلام هى أصلا مش بتفكر فى خلفه هى عايزه تسافر وتعيش حياتها رغم انها من عيله فرى لكن والدها بيمنعها تسافر بره مصر لوحدها
لكن هى مع شعيب اكيد هتسافر وممكن تقنعه بكده بعد الجواز انها تسافر مع صحباتها
لكن كلام شعيب قضى على أى امل ليها
ـ بصى يا شيرين انا راجل تقليدى دقه قديمه زى ماتقولوا … مش بكلمك فى لبس ولا سفر لأنى شايف إن ماليش سلطه عليكى لكن بعد الجواز انا عايز ست بيت تقعد تربى الاولاد وتهتم ببيتها وأنا اروح اخر اليوم اقعد معاهم اراجع معاهم مزاكرتهم اتابع دروسهم مع مامتهم
عايز ارجع البيت الاقى ريحه الاكل ماليه البيت ومراتى قاعده مستنيانى
يوم الاجازه اخدهم اخرجهم

 

فى الصيف اخدهم ونسافر مصيف زى أى بيت مصرى اصيل
ـ أنت ليه بتتكلم زى الموظفين اللى معهمش فلوس
الكلام ده كلام الناس الغلابه بيصبروا بيه نفسهم عشان مش معاهم فلوس يخرجوا ولا يتفسحوا إنما انت مبسوط مادياً ممكن نجيب طباخ وسفرجى يعملوا اللى انت عايزه ونجيب نانى تربى الاولاد بالطريقه اللى عايزنها …
ليه نحرم نفسنا من الخروج ونقعد مع الاولاد ؟؟ الدنيا اتغيرت يا شعيب والحياه دى هتبقى ممله
ـ بصى يا شرين دى الحياه اللى أنا عايزها ماتناسبنيش وصدقينى انتى هتتعبى معايا جامد عشان كده إحنا لسه على البر
ـ يعنى ايه الكلام ده
ـ انا انهارده فضيت نفسي عشانك عشان اشوف حاجه بينا تخلينا نكمل لكن للأسف مافيش حتى أهم حاجة عندى للاسف يا شرين انتى مختلفة عنى فيها انا معاكى هحس انى تايه وانتى معايا هتحسى إنك مخنوقه وانى رابط حريتك عشان كده إحنا مش هينفع نكمل مع بعض
بصتله شيرين بسخريه
ـ وانت لسه فاكر تقول ده دلوقتي ولا لقيت الشحاته اللى دخلت دماغك وهتنفذلك طلباتك
ـ ايه الهبل ده وشحاته مين اللى بتتكلمى عنها
ـ مروه انت فاكرنى مخدتش بالى من جو التسبيلات اللى ما بينكم
ـ إنتى اتجننتى شكلك كده
ـ لأ ماتجننتش بس كنت فاكراك اتقل من كده كنت فاكره انك هتقضيلك يومين معاها وخلاص إنما لا واضح انها لعبتها كويس بقولك ايه يا شعيب ايه رايك اخد لواحد بتاع اعمال ممكن تكون عملالك عمل ايه رأيك تيجى معايا افكهولك
ـ إنتى اتجننتى ايه الكلام المتخلف ده انتى فاكره بعد كلامك ده ممكن اكمل معاكى
ـ انا لما نهى كلمتنى وقالتلى إنك ادتها اجازه وجبت سكرتيره تانيه افتكرت إن السكرتيره الجديدة هى اللى عليها العين لكن واضح أن الموضوع اكبر من كده بكتير
اتصدم شعيب من كلامها وطريقتها وسابها ومشى وقرر يحاسب نهى اللى اتصلت بيها وسربتلها اسرار الشغل
فى الجهه التانيه عن ماهر
كان قاعد بعد ما خلص الشغل وبيخلص شغل صفا عشان لما تيجى بكره تبقى مرتاحه ويكون الشغل اللى قدامها بسيط
خلص ماهر شغل وتانى يوم جت صفا لكن كل الشغل والملفات ممضيه وكل حاجه مظبوطه فضلت قاعده بتدور على حاجه تعملها لكن حاست بملل
مر يومين وبرضو كل شغل صفا ماهر اللى بيخلصه
فقررت انها تواجهه
دخلت صفا غرفه ماهر وعلى وشها كلامح امتعاض
ـ مستر من ماهر ممكن اسال حضرتك سؤال
ـ أه طبعاً اتفضلى
ـ هو حضرتك مش عاجبك شغلى
ـ لأ طبعاً ليه بتقولى كده
ـ أصل حضرتك مش مدينى فرصه اشتغل وكل حاجه حضرتك بتعملها بنفسك فأنا مش شايفه إن ليه لازمه بصراحه
فلو وجودى مضايق حضرتك انا ممكن امشى
ـ لأ خالص يا انسه صفا أنا كنت عايز اريحك بس
انتى بنت رقيه والشغل كتير عليكى
عايزه كل اللى بيتابعنى ينضهم لصفحتى قصص وروايات أمانى سيد او حروبى الكاتبه امانى سيد لان في نص واحد هيكون فى مفاجأة كبيره اوى ومش عايزاها تفوتكم
مفاجات كبيره وهديا وجوايز وحاجات كتير عشان كده اعملوا متابعه لصفحتى قصص وروايات أمانى سيد او جروبى الكاتبه امانى سيد
ـ بس انا مبسوطه وانا بشتغل أنا باجى عشان اشتغل ولو مافيش شغل انا كده مش هحي بقيمه الفلوس اللى باخدها
وغير كده انا بشتغل عشان بحب الشغل
ـ لو ده اللى مزعلك خلاص هسيبلك كل الشغل ولا يهمك بس ماترجعيش تشتكى الشغل هنا اصعب من شركه شعيب لأن هنا رابطين تلات شركات ببعض
ـ شعيب بيه لو مكنش شايف إن انا ادها ممنش بعتنى ولا حضرتك مستقل بيه
ـ هى انتى ليه مصممه تاخديها بالطريقه دى أنا لا بقل منك ولا متضايق منك ولا اى حاجة من الحاجات دى خالص كل الموضوع انى متعوده اشتغل مع رجاله فبحمل عليهم الشغل عادى انما انتى انا شايفك انسه جميله رقيقه مش هتقدرى تشيلى ده كله لواحدك فحريت اساعدك
اتكسفت صفا من كلام ماهر بس دارت كسوفها
ـ لأ ماتقلقش حضرتك حمل عليه وأنا ادها
ـ حاضر يا ست. بس ماترجعيش تشتكى… صحيح هشام بدأ شغل انهارده صح
ـ غالباً انا شوفته جه بس مجاش هنا هو دخل وقت ما أنا دخلت
ـ لو ضايقك او قربلك تعالى قوليلى فورا انتى فاهمه

 

اماءت صفا براسها وخرجت من الاوضه فضلت تلعب بالموبايل
فى الجهه التانيه اتصل شعيب برئيس الحسابات عشان يطمن على اخبار الشغل
وقرر إنه يزورهم بنفسه ويراجع معاهم الشغل
بعد يومين فى قسم الحسابات كان قاعد مدير الحسابات بيراجع كل الملفات عشان لما يوصل شعيب تبقى المراجعه سهله وقبل ما ينتهى جاتله مكالمه من البلد عمه ما.ت ولازم يسافر فوراً
ادى الملفات كلها لمروه ووصاها أنها تراجعه كويس عشان شعيب بيه هيجى ويراجع كل ده بنفسه
اتوترت مروه لكن وافقت مرغمه عشان ظروف مديرها
فى اليوم التالى وصل شعيب الشركه ومر الاول على ماهر وصفا عشان يتاكد من سير العمل وبعدها يمر على الحسابات عشان يفضل فيها براحته من غير ما يشيل هم وقت انه هيمر على اقسام تانيه
كان داخل شعيب المكتب وهو عارف إن مروه قاعده فى الاوضه وهى اللى هتراجع معاه
ـ ياترى كلام شيرين ساب اثر فى شعيب ؟؟
هل ممكن مروه تضعف قدام مشاعرها ؟؟

 

 

• لقراءة باقي فصول الرواية اضغط على (رواية لعبة القلوب المحرمة)