رواية نقطة ضعف الفصل الثاني 2 بقلم أمل رجب
رواية نقطة ضعف الفصل الثاني 2 بقلم أمل رجب
البارت الثاني
لقراءة الرواية كاملة بدون إعلانات (اضغط هنا)
مازن مسح دموعه وبضحكه سخريه : احب مين انتى اللى سبتينا و مشيتى و قولتى مش عايزانا انا مش بحبك انا بكرهك بكرهك و معدش بحبك ( وفاء بصتله بصدمه ودموعها على خدها )
محمد بضحكه : روح يا مازن ل عمر ( مازن دخل اوضته و محمد كمل كلامه : اظن انتى سمعتى كل حاجه يلا من غير مطرود وقفل. الباب( ليظهر مازن فى اوضته و بيعيط جامد لانه محتاجها وفى نفس الوقت هى باعتهم عشان حد تانى محمد دخل عليه ومسح دموعه )
محمد : انت عايز ماما
مازن بعياط : عايزها
محمد : طب مروحتش معاها ليه
مازن : عشان هى مكنتش عايزانا و سابتنا و مشت
محمد اخده فى حضنه : خلاص يا حبيبي ( وبص لمازن : مازن انا عايز اقولك حاجه ( مازن بصله ) محمد : انا هتجوز وهجبلك ام
مازن بصله بصدمه و دموع نازله و بس : اللى تشوفه يا بابا ( محمد ضحك و سابه و خرج ومازن راح جنب عمر و اخده فى حضنه
( عند عزيزه و جوزها حازم )
حازم : هو ابن اخوكى معدش بيجى هنا لى
عزيزه : كدا احسن هو انا قادره على ولادى لما اربي ولاد غيري
حازم : بس دا ابن اخوكى ولسه صغير حرام
عزيزه : عادى بقا هما حرين
حازم بصلها ونام ( عند وفاء ظهرت في الشارع وبتعيط ومش عارفه تعمل اى وبتدعى ربنا يسامحها ) مر ثلاث اشهر على هذا الحال مازن كان مع عمر وفجأة محمد فتح الباب ودخل و كان معاه واحده ست مازن بصله بصدمه و استغراب : مين دى يا بابا
محمد : دى مراتى يا حبيبي دى بقا هتبقا ماما اسمها احلام ماما احلام
احلام بصت لمازن بدلع و بصت ل محمد : ابنك حلو اوى
محمد بصلها : امال لو شوفتى عمر بقا ( احلام بصت لمازن اللى كان مخبي عمر فى حضنه و بتحاول تاخده منه مازن شد عمر عليه اكتر احلام ضحكتله و بصت لمحمد : هو ابنك خايف كدا لى هو انا هاكله
محمد بضحكه : لا طبعا بس لسه مش اخد عليكى ( و بص لمازن ) يلا يا مازن خد اخوك و روح نام ( مازن جرى على اوضته و محمد اخد مراته وراح فرجها على باقى الشقه ) ( تانى يوم الصبح احلام بتصحى مازن مازن صحى بخوف و بص جنبه ملقاش عمر : هو عمر فين
احلام بضحك : متخافش بس كان بيعيط اخدته أكلته و غيرتله و نيمته يلا قوم عشان تروح مدرستك
مازن : طب هو بابا فين
احلام : بابا بيفطر يلا قوم
مازن قام و جهز نفسه و خرج راح قعد جنب باباه : صباح الخير يا بابا
محمد بصله : صباح النور رايح فين كدا على الصبح
مازن: المدرسة
محمد : طيب عايز اقولك حاجه
مازن : اتفضل يا بابا
محمد : ماما احلام عندها بنت وولد الولد هينام معاك انت و عمر و البنت هتنام فى اوضه عمر كدا كدا اوضه عمر فاضيه
مازن بزعل : ماشي يا بابا عن ازنك وراح المدرسة
عند و فاء كانت اشتغلت في دار ايتام و كان معاها طفل في نفس عمر ابنها الصغير بصتله بحزن و فى بالها ياترى يا عمر انت و مازن عاملين ايه الوقت ودموعها نزلت صاحب الدار قرب منها : مدام وفاء فى حاجه و لا اى
وفاء مسحت دموعها : لا خالص يا فندم مفيش حاجه بس ولادى وحشونى بس
امجد : ربنا يجمعك بيهم على خير ( بعد مرور عدة ساعات رجع مازن من المدرسة لقي احلام وولادها
مازن بتسأل : عمر فين يا طنط
احلام : عندك فى الاوضه ادخل شوفه ( مازن دخل لعمر شاف علامه زرقه فى وشه اتخص اخده وطلع لاحلام )
مازن : هى اى العلامه دى يا طنط
احلام بزعيق : وانا مالى هو انا هفضل اراقبه معرفش
( مازن رجع بظهرو لورا واخد عمر حط على وشه مرهم وفضل جنبه لحد ما نام عند محمد اول ما رجع من شغله )
احلام بابتسامة : حمدالله على السلامه يا حبيبي
محمد : الله يسلمك امال فين الولاد
احلام : ملك وحمزه بيلعبو وعمر ومازن نايمين
محمد بتسأل : مازن نام من غير اكل
احلام بتوتر : لا طبعا اول ما رجع من المدرسة جهزت اكل واكل
محمد بابتسامة : ربنا يخليكي ليا يا حبيبتي
احلام بصتله بابتسامه وبصت لولادها يلا يا حمزه يلا يا ملك عشان تأكلوا مع بابا ( محمد بصلها وقام )
احلام : رايح فين يا حبيبي
محمد : هصحى مازن
احلام خافت ليشوف وش عمر : سيبه الوقت وهو لما يصحى هجهزله اكل (محمد قعد تانى وفجأة خرج مازن من اوضته وقرب من باباه )
مازن : بابا
محمد : نعم يا حبيبي
مازن كمل كلامه : انا انهارده جيت من المدرسة لقيت عمر وشه فى علامه زرقه و وارمه اووى ( احلام خرجت من المطبخ بصدمه محمد بصلها : من اى
احلام بتوتر : وقع
ملك : النونو وقع من على السرير وعيط كتير
محمد بصلها وبص لاحلام : بعد كدا حطى مخده وهو نايم
احلام : حاضر مكنش قصدى والله
محمد : ولا يهمك الحمدلله أنه كويس ( مازن اجا يدخل اوضته محمد مسك أيده : استنى كل معانا اول احلام بصتله بضيق وسابته وراحت المطبخ بعد عدة أيام كانت احلام بتتلكك لمازن على اى حاجه
احلام : متروحش انهارده المدرسة عشان انا راحه عند ماما و مفيش حد ياخد باله من عمر
مازن بحزن : بس انا عندي امتحان انهارده
احلام بزعيق : ميولع الامتحان ( وسابته ومشت )
مازن دخل شال عمر و اخده فى حضنه و فضل يعيط بعد عدة ساعات رجع محمد من شغله و شاف مازن بيعيط راحله : مالك بتعيط لى حبيبي عمر كويس
مازن بدموع : انا مش عايز ماما تانيه يا بابا
محمد بصدمه : لى
مازن : عشانها زعقتلى و سابتنى و خرجت و قولتلها أن عندى امتحان قالتلى يولع خليك مع اخوك و انا مروحتش الامتحان يا بابا
محمد بصدمه : هى قالتلك كدا
مازن بعياط : اه ( محمد اخده فى حضنه : طب خلاص متزعلش حقك عليا يا حبيبي ( و فضل معاه زياده عن ساعه فجأة الباب اتفتح و احلام اتفاجئت بوجود محمد )
احلام : محمد انت هنا من امتا
محمد بزعل : من ساعه ونص ممكن اعرف مشيتى لى وسبتى عمر وانتى عارفه أن مازن عنده امتحان
احلام بضيق : لا معرفش
محمد : لا هو بيقول أنه قالك
احلام بتوتر : مأخدتش بالى وماما كانت تعبانه
محمد : طب مخلتيش حمزه معاه لى أو اخدتيه معاكى
احلام : مكنتش اعرف المره الجايه هعمل كدا ( و بصت لمازن بستحلاف محمد بصلها بزعل و سابها و خرج و هى راحت لمازن مسكت أيده جامد : انت عايز توقع بينى و بين ابوك صح
مازن بعياط : لا
احلام : ماشي انا هخليه يصبحك بعلقه و يمسيك بعلقه يلا غور على اوضتك
( مازن جرى على اوضته و حمزه دخل وراه : قوم من على السرير دا انا عايز انام عليه
مازن بستغراب : بس دا سريري انا وانت ليك سرير نام عليه
حمزه : لا مش هنام غير على السرير دا يلا قوم
مازن بعياط : لا سبنى بقا
( حمزه خبط نفسه جامد لدرجه ان دماغه جابت دم و بعياط : يا مامااا تعالى الحقينى
( دخلت احلام و شافت المنظر قربت منه : اى يا حبيبي اى اللى عمل فيك كدا
حمزه بعياط : مازن خبطنى فى الدولاب
مازن بص لحمزه بصدمه و كمل كلامه والله انا مع ( قطع كلامه قلم على وشه ‘ )
احلام : انا هعرفك ازاى تمد ايدك على ابنى تانى ( و اخدت حمزه و خرجت بعد شويه دخل محمد واتفاجئ بحمزه : اى دا هو مالو
احلام بصتله بدموع : ابنك ضرب ابنى
( محمد بصلها بصدمه : بتقولى اى
- لقراءة باقي فصول الرواية اضغط على (رواية نقطة ضعف)